Przejdź do głównej zawartości

Nie jesteśmy świecidełkami.

Chrześcijaństwo to na szczęście nie buddyzm. Jezus proponując modlitwę i odosobnienie nigdy nie czynił z nich środka przeciwbólowego. Przeciwnie, medytacja, odosobnienie miały uwrażliwiać serce.

I dziś, życie zakonne winno przejąć się tą Jezusową drogą. Nie można w klasztorach uciekać od biedy i głodu tego świata dążąc jedynie do zniwelowania bólu własnej egzystencji. To byłby buddyzm.

Chrześcijańskie życie monastyczne ma posiadać serce, które w celi zakonnej ma odnajdywać własną wrażliwość na siostry i braci żyjących w świecie i borykających się z jego trudnościami. Stąd Sobór Watykański II przypomniał o potrzebie bycia zaangażowanym w sprawy tego świata, aby bardziej zrozumieć potrzeby wspólnoty ludzkiej.

Czytamy: Instytuty powinny popierać wśród swoich członków należyte poznanie warunków życia, ludzi i okoliczności czasu oraz potrzeb Kościoła, a to w tym celu, ażeby rozumnie oceniając w świetle wiary położenie dzisiejszego świata i pałając gorliwością apostolską, mogli skuteczniej nieść pomoc ludziom.(PC 2)

Zaraz po tym znajdujemy jednak uzupełnienie: trzeba naprawdę uświadomić sobie, że nawet najlepsze przystosowanie do potrzeb współczesnych okaże się bezskuteczne, jeżeli nie będzie ożywione odnową ducha, której zawsze, nawet w działalności zewnętrznej, należy przyznawać pierwsze miejsce.(PC 2)

Widać tu jak bycie w „wewnętrznej samotności” oraz służba światu stanowią dwa skrzydła. Jeśli ktokolwiek z nas posiada tylko jedno, nie wzniesie się wzwyż.
Jesteśmy światłem w tym świecie, lecz jeśli wyczerpiemy energię, jeśli zapomnimy o źródle będziemy jedynie jak tandetne odpustowe odblaski.

Komentarze

  1. Jeśli zaangażowanie nie wypływa ze służby, łatwo się dać ponieść tym tandetnym odpustowym odblaskiem, trudniej natomiast z niego zrezygnować.

    OdpowiedzUsuń
  2. Chrześcijańskie życie monastyczne ma posiadać serce, które w celi zakonnej ma odnajdywać własną wrażliwość na siostry i braci żyjących w świecie i borykających się z jego trudnościami.Bardzo ładne ujęcie celu życia zakonnego. Modlę się o to, aby wielu młodych tym się zachwyciło i poszło tą drogą.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

skomentowali

Popularne posty z tego bloga

Przerywam milczenie!!!

Odkąd usunęłam Fb miało mnie być tu więcej...Nawet obiecywałam. Prawda jest taka, że dzięki odcięciu facebookowej pępowiny doświadczam cudownej wolności od internetu. Korzystam z niego o wiele rzadziej i nie marnuję tyle czasu, poza tym wydaje się, że jestem zdrowsza psychicznie. 

Czuję się o wiele spokojniejsza i mniej zabiegana, łatwiej mi wrócić do harmonii z samą sobą. To są fakty przetestowane na własnej skórze. Odkąd "rzuciłam" facebooka bardziej angażuję się w PRAWDZIWE życie, w ludzi i ich sprawy. Bardziej jestem ze wspólnotą i więcej czasu poświęcam ludziom. Potrafię dać komuś więcej swojego czasu.

Moi drodzy. Wiem, że brzmi to trochę jak przechwałki. Szczerze powiem, że trochę gryzło mnie sumienie, że nie piszę nic na blogu. Z drugiej strony...Naprawdę nie chcę, by chodziło tylko o liczbę wejść na bloga i popularność. 

Wiem, że są tu moi przyjaciele. Ludzie, którzy czytają bloga bo gdzieś tam, na jakimś etapie życia zetknęli się ze mną i polubili. Biblia mówi "po…

Odkąd oddycham Słowem lepiej Cię słyszę.

Zastanawiam się nad moim sposobem wyrażania się. Czy kiedykolwiek o tym myślałeś? Nasza mowa nas rzeczywiście „zdradza”-że nieco żartobliwie nawiążę do sytuacji Piotra na dziedzińcu Piłata.
Wystarczy się wsłuchać w to co mówi drugi człowiek, a jeśli mam przenikliwy umysł potrafię wywnioskować wiele na temat jego pragnień, zranień i trudności.
Mowa nas zdradza…
Kiedy dłużej słuchamy odkrywamy tajemnicę mówiącego. Pozwalając się wypowiedzieć odkrywamy człowieka.
Jakże ważnym jest umiejętność słuchania!
W istocie, mimo coraz liczniejszych kursów komunikacji interpersonalnej słuchamy siebie nawzajem za mało i źle. Osobiście to odkrywam! Źle słucham, często zagaduję sobą i nie daję w rozmowie przestrzeni milczeniu. To milczenie jest przecież tak ważne!!!
Boimy się jednak pozostać z kimś bez słowa, to nas krępuje, natrętnie cisną się wówczas do głowy przeróżne pytania lub opowieści. To błąd!
Modlitwa kontemplacyjna uczy słuchania dużo bardziej niż jakikolwiek trening komunikacji. Dzieje się tak, …

Mniej masz-więcej umiesz.

Kochani Umiar nas uzdalnia, nadmiar nas zubaża. Serio! Prosty przykład zaczerpnięty jest z mojego dnia-dnia dzisiejszego-dodać warto.
Nie jestem muzykiem ale gram na gitarze, ładne 20 lat. Otrzymaną  jako nastolatka gitarę darzę szczególnym sentymentem. Jest już masakrycznie poobijana, podrapana, do żywego drzewa obdarta z lakieru niedelikatnym gestem kostki. Dwa razy zmieniane siodełko ( próg nr 0), lakierowana dwa razy na własną rękę ( czy raczej własną ręką).
Dziś przegrała w starciu z moim uczniem z klasy III (SP).Straciła klucz-złamał się(kawał żelaza-dodać trzeba).
Kochani, myślałam, że to już koniec…Że nie pogram, aż do kolejnej próby uratowania kultowego instrumentu, oczywiście w oparciu o własne zdolności lutnicze ;)
Kiedy pierwszy raz zmieniałam próg-nie miałam pojęcia, że to mi się uda. Dziś podobnie stało się z kluczem. Otóż…”Nie pogram do momentu zakupu nowych maszynek z kluczami”-pomyślałam ze smutkiem.
No ale coś mnie podkusiło i stwierdziłam, że wcale nie trzeba stroić gitar…