Ozdobiona klejnotami



Życie konsekrowane to ogromna różnorodność charyzmatów i posług. Różnorodność ta ukazuje niesamowitą twórczość Ducha Świętego. Nasuwa także podziw dla inności. Od początku Bóg stworzył świat jako różnorodny, bogaty w wszelkie gatunki roślin i zwierząt. Różnorodny także w swych krajobrazach od pustynię po tropiki i Alaskę. Życie zakonne przystosowując się do potrzeb świata wśród którego istnieje jak źródło w pustyni posiada ogromną ilość form i charyzmatów.

Sobór Watykański II w Perfectae Caritatis porównał tę rodzącą się przez wieki różnorodność, do ozdób. Kościół-Oblubienica Chrystusa, przyozdobiona jest przez Ducha Świętego w różnorakie formy charyzmatów, które podkreślają jej piękno, niczym biżuteria i szata godowa.

Dekret mówi nam o tym tak:
Już od początku byli w Kościele zarówno mężczyźni jak i niewiasty, którzy chcieli przez praktykę rad ewangelicznych z większą swobodą iść za Chrystusem i wierniej Go naśladować, prowadząc na swój sposób życie Bogu poświęcone. Wielu spośród nich, z natchnienia Ducha Świętego, prowadziło życie pustelnicze lub tworzyło rodziny zakonne, które Kościół chętnie objął swą powagą i zatwierdził. W ten sposób, zgodnie z zamiarem Bożym, powstała przedziwna rozmaitość wspólnot zakonnych, która wydatnie przyczyniała się do tego, że Kościół jest nie tylko przysposobiony do wszelkiego dobrego dzieła (por. 2 Tm 3,17) i gotowy do wykonywania posługi celem budowania Ciała Chrystusa (por. Ef 4,12), lecz także okazuje się ozdobiony różnymi darami swoich dzieci, jak oblubienica strojna dla męża swego (por. Ap 21,2), przezeń też daje się poznać wieloraka mądrość Boża (por. Ef 3,10). W tak wielkiej zaś różnorodności darów wszyscy ci, co przez Boga wzywani są do praktykowania rad ewangelicznych i wiernie im odpowiadają, w szczególny sposób poświęcają się Panu, idąc za Chrystusem, który sam dziewiczy i ubogi (por. Mt 8,20, por Łk 9,58) przez posłuszeństwo aż do śmierci krzyżowej (por. Flp 2,8) odkupił i uświęcił ludzi. Tak pobudzeni miłością, rozlaną przez Ducha Świętego w ich sercach (por. Rz 5,5), coraz bardziej żyją dla Chrystusa i dla Jego Ciała, którym jest Kościół (por. Kol 1,24).


Komentarze

  1. podoba mi się ta ,, wariacja'' rozmaitości Bożych. Jak witrarz, który zadziwia swoim pieknem. Wszystko ma swój sens, pod warunkiem że służy Dobru. Siostro, wszystkiego dobrego

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

skomentowali

Popularne posty z tego bloga

Przerywam milczenie!!!

Mniej masz-więcej umiesz.

Wycieram nosy cudzym dzieciom