Dla...




Z wiekiem coraz mniej piszę poezji. Jednak jest na tym świecie kilka takich osób, dla których pewnie i Wy zadedykowalibyście ten wiersz. Powstał on ze spotkania z kimś bardzo pięknym. Cicho liczę, że może ten wiersz przeczyta :)
 
 DLA

Są ludzie
Jak płochliwe sarny
Serca są płochliwe


Są tacy co niosą
Ciężarni i piękni tym bagażem

Co niosą?
To tajemne całkiem

Czuje jedynie tego wagę
Jest spora

Widzę też że to bardzo cenne i ważne
Bo mają tak piękne oblicza

Są…
Nadal ich spotykam

Sieją wiarę na nowo
W moje zwątpienia

Są przecież w tak różnym wieku
Więc…

Niekoniecznie piękno to…

gorzknieje
umyka

Komentarze

  1. Kiedyś takich pięknych ludzi spotykałam. Teraz już nie. Może dlatego, że teraz bardziej jestem dla rodziny, a kiedyś bardziej otwierałam się na innych... Rzeczywiście ci piękni dźwigali zwykle jakiś bagaż...

    OdpowiedzUsuń
  2. Myślę, że to dobry trop, ten piękny wiersz, i ta myśl, która przychodzi mi do głowy po przeczytaniu... Proszę o więcej poezji! Dziękuję!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za doping :) Postaram się wrzucać więcej wierszokledztwa choć mam poczucie, że to jednak nie jest moja domena ;)

      Usuń

Prześlij komentarz

skomentowali

Popularne posty z tego bloga

Przerywam milczenie!!!

Wycieram nosy cudzym dzieciom

Poszukiwanie własnej wartości.