Przejdź do głównej zawartości

Paschalna płodność.

Światłość prawdziwa wydobyła się z najgłębszego mroku. I to jest nadzieją dla mnie, dla Ciebie. Nie ma już takiej sytuacji, która byłaby beznadziejna. Nie ma winy, która okazałaby się zbyt ciężka. Chrystus zajaśniał z ciemności-wyszedł, wydobył się z niej podnosząc największych zbrodniarzy za rękę…Jeśli tylko zaznaczyli odrzwia swego serca krwią baranka-skruchą serca i miłością do Ukrzyżowanego.

Zadziwiające to, że Miłosierdzie Jego nie zna granic, wystarczy Mu mały gest ze strony grzesznika. Tyle razy doświadczam tego Miłosierdzia w sakramencie pokuty…Tu nie ma różnicy między moimi grzechami a tymi, które popełnił Łotr z krzyża. Miłosierdzie nie rozgranicza-wylewa się na wszystkich tak samo. Bo nie ma różnicy, kategorii grzechów-i tak konsekwencją każdego z nich jest Ukrzyżowanie największej Miłości.

Dlatego wszyscy stajemy dziś na dnie Morza Czerwonego, idziemy suchą nogą…Nikt nas nie pyta o ciężar popełnionych uprzednio win. Morze otwiera się dla nas wszystkich jednakowo. A jednak każdy doświadcza tego otwarcia na sposób wyjątkowy, jedyny i niepowtarzalny.
Światło, które zalewa dziś moją ciemność, światło zalewające ciemność Jezusowego grobu, ono dotyka głębi mojego serca, zalewa sobą najskrytsze zakamarki, dosięga miejsc najbardziej stęchłych, wilgotnych - niemiłych, osusza…ociepla.

Światło daje życie – bez niego nic by nie rosło, nic nie rozwijało się. On przeto-zabity a żywy Baranek ożywił w nas wszystko, zapłodnił nowym życiem, jak pszczoła przyszły owoc. Wosk z którego powstał paschał to efekt uboczny tej płodności…Jakby nadmiar Miłości. Bo jak inaczej nazwać cud Wcielenia Bożego Syna i śmierci za nas na Krzyżu…

Paschalny Jezu-wylewający z siebie jak wosk gorącą Miłość Miłosierną …Witaj!

Komentarze

Prześlij komentarz

skomentowali

Popularne posty z tego bloga

Odkąd oddycham Słowem lepiej Cię słyszę.

Zastanawiam się nad moim sposobem wyrażania się. Czy kiedykolwiek o tym myślałeś? Nasza mowa nas rzeczywiście „zdradza”-że nieco żartobliwie nawiążę do sytuacji Piotra na dziedzińcu Piłata.
Wystarczy się wsłuchać w to co mówi drugi człowiek, a jeśli mam przenikliwy umysł potrafię wywnioskować wiele na temat jego pragnień, zranień i trudności.
Mowa nas zdradza…
Kiedy dłużej słuchamy odkrywamy tajemnicę mówiącego. Pozwalając się wypowiedzieć odkrywamy człowieka.
Jakże ważnym jest umiejętność słuchania!
W istocie, mimo coraz liczniejszych kursów komunikacji interpersonalnej słuchamy siebie nawzajem za mało i źle. Osobiście to odkrywam! Źle słucham, często zagaduję sobą i nie daję w rozmowie przestrzeni milczeniu. To milczenie jest przecież tak ważne!!!
Boimy się jednak pozostać z kimś bez słowa, to nas krępuje, natrętnie cisną się wówczas do głowy przeróżne pytania lub opowieści. To błąd!
Modlitwa kontemplacyjna uczy słuchania dużo bardziej niż jakikolwiek trening komunikacji. Dzieje się tak, …

Dbałość, miłość, pielęgnacja...słów kilka na temat rozwoju więzi.

Gdyby nie spotkanie z kilkoma osobami wszystko byłoby inaczej…Myślę o tym, że w życiu tak bardzo istotne są relacje. Ogólnie więzi, które zawieramy.
Może nie jestem jakaś bardzo stara…ale tak teraz mam, że patrzę z perspektywy. Widzę, jak konkretne spotkania, z konkretnymi ludźmi wpłynęły na to kim jestem, co robię, jaki jest standard mojego samopoczucia.
Jakby nie było, ludzi spotykamy od początku…Ledwo wyjdziemy z łona matki. Tak bardzo relacje rzutują na to jaki jest nasz świat. To wręcz oszałamiające…Prawdą się okazuje przysłowie „kto z kim przystaje takim się staje” i jakaś niezwykła mądrość jest w biblii, kiedy mówi ona o tym, by unikać przewrotnych i złych. Już w psalmie 1 czytamy, że „błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą występnych, nie wkracza na drogą szyderców”. Lecz…czy to oznacza, że mam uważać niektórych za gorszych i nimi gardzić?-Bynajmniej. Biblia pokazuje w ten sposób o wiele głębszą prawdę. Chodzi w niej o to, by głębokie, przyjacielskie relacje budować z…

Ocalić Małego.

Bóg to prostota i kruchość mały jest i goły bezdomny i w tułaczce.
Mały w świecie naszych urojonych wielkości na chwilę co rok zwraca na siebie nasze oczy.
Więc Go zechciejmy zauważyć Przyjąć do siebie nie tylko na święta.
Zacząć zupełnie na nowo. Wierzyć w moc ukrytą w najmniejszym.
Ocalić pokorę i oddanie drugiemu by w nas PRZETRWAŁ.